Lippendienst

Iets aanprijzen zonder dat het je instemming heeft heet lippendienst. Als er iets is, waar de overheid in uitblinkt, dan is het bewijzen van lippendienst. Het aanprijzen van zaken waar men zelf absoluut niet in gelooft. Zoals burgerparticipatie en transparantie.

Het filmpje in het vorige bericht maakt duidelijk dat de ambtelijke top zichzelf superieur acht aan haar (politieke) toezichthouder, die zij inconsistentie verwijt.

Op haar beurt koestert het college (om precies dezelfde reden) dezelfde gevoelens voor  háár toezichthouder, de gemeenteraad. Die op haar beurt weer dezelfde gevoelens heeft en zich dus superieur acht aan de eigen toezichthouder, het electoraat.

Kort samengevat, de ambtelijke toplaag ziet de politiek vanwege haar wispelturigheid als minderwaardig, terwijl de politiek (die uit wethouders en leden van de raad bestaat) een soortgelijke opvatting koestert ten aanzien van de gewone burgers.

Tegelijkertijd doen zowel politici, als ambtenaren hun uiterste best hun ware gevoelens voor de buitenwereld te verbergen.

Als zijnde de olifant in de kamer.

Iedereen weet van zijn bestaan, niemand heeft er belang bij om zijn bestaan aan de orde te stellen en dus zwijgen allen over zijn aanwezigheid.

Als kennis gelijk staat aan macht, dan staat het delen van kennis gelijk aan het verliezen van macht en voor veel mensen bestaat er geen groter gruwel dan het verlies van macht.

Vrijwel iedereen die een positie bij de overheid nastreeft doet dat vanuit de gedachte dat die positie hem macht verschaft. Terwijl de hoogte van de beloning maar hoogst zelden een reden is om een overheidspositie na te streven.

snake-oil-salesman1Maar die honger naar macht en aanzien wordt altijd zorgvuldig buiten beschouwing gelaten. Echter, er is geen enkele groep zo machtsbewust als onze “dienaren” van de overheid. Politici en ambtenaren.

Met als logisch resultaat dat een college haar kennis zo min mogelijk deelt met de raad en de raad (op haar beurt) haar kennis zo min mogelijk deelt het electoraat. Om geen andere reden dan de eigen machtspositie in stand te houden.

Samengevat, politici zeggen nooit wat ze denken en doen zelden wat ze zeggen. Ze zeggen dus wel dat ze burgerparticipatie en transparantie belangrijk vinden, maar het is niet in hun eigen belang om daar echt werk van te maken en dus zullen ze het ook niet doen.

Ze doen alleen maar net alsof, in de hoop dat deze lippendienst ons niet zal opvallen en we er dus ook geen gevolgen aan zullen verbinden.

Advertenties

Auteur: Pim

Als blogger druk bezig met de Paljas Projecten, zoals Pim's Prietpraat en Gedupeerden.*

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s